Klaasje van der Wal, Haags popicoon, is overleden

Met verslagenheid hebben wij kennis genomen van het overlijden van Haags popicoon Klaasje van der Wal. Hij overleed maandagmiddag 12 februari j.l., na een ziekbed van enkele weken, liefdevol in de armen van zijn vrouw Dijana. Klaasje werd op 1 februari 1949 geboren in Den Haag en woonde in zijn jeugd in de Vreeswijkstraat om na het huwelijk met zijn eerste vrouw Monique aan de Escamplaan te gaan wonen. In deze woning is hij altijd blijven wonen. Hij was een bekende en populaire Hagenees en genoot nog volop van alle aandacht die hem ten deel viel als beroemd popmuzikant. Ook internationaal had hij veel aanzien en zijn kwaliteit als bassist werd meermalen geroemd. Onder meer door bassist Krist Novoselic van de Amerikaanse band Nirvana die hem ‘The Bassplayer God’ noemde.

Tekst: Martin Reitsma

Klaasje van der Wal groeide op in Den Haag in de Zuiderparkbuurt als oudste zoon in een gezin waarvan de vader werkzaam was als hoofdagent. Op tienjarige leeftijd kreeg hij zijn eerste gitaar. Na de lagere school ging hij naar de Zuiderpark HBS waar hij een schoolband oprichtte geïnspireerd op bekende Indorockgroepen en The Beatles. Hiermee deed hij optredens op school, tijdens allerlei feesten en ook bij de destijds bekende rolschaatsbaan ‘De Marathon’. Met behulp van zijn handenarbeidleraar op de HBS bouwde hij zijn eerste elektrische gitaar. Toen hij door de schoolleiding voor de keuze werd gesteld om zijn lange haar af te knippen of van school te gaan, koos hij voor het laatste en behaalde in 1967 zijn Mulo B diploma.

Muzikale jaren
In het najaar van 1965 formeerde hij samen met Ad Lagerwaard, Hans van Oosterhout, Johnny Bakker en Beer Klaase de band The Kick. Met een rauwe rockachtige protoversie van punkachtige muziek avant la lettre werd bekendheid in Den Haag verkregen. De band stond bekend om de ongepolijste korte heftige optredens en frequenteerde het clubcircuit waaronder de toenmalige bekende club ‘De Drie Stoepen’. Door de aard van de muziek eindigden de optredens soms in vechtpartijen en het slopen van het interieur. Na drie maanden werd de band ontbonden omdat verdere boekingen uitbleven. Hierna werd Van der Wal gevraagd door Fritz Al om als sologitarist de bestaande band The Davies te versterken. Hiermee stond hij in het voorprogramma van The Small Faces, Manfred Mann en The Who die destijds in Nederland optraden. The Davies waren gedurende 1966 en 1967 populair in de Haagse regio.

Shocking Blue
In mei 1967 werd Klaasje door impresario Jacques Senf en gitarist Robbie van Leeuwen van de destijds befaamde Haagse band The Motions benaderd voor een nieuw te formeren band als basgitarist. Als zanger werd Barry Hay aangetrokken die toen in de band The Haigs optrad. Voor de nieuwe band bedacht Klaasje van der Wal de naam, Shocking Blue. Na een maand repeteren haakte Hay af en stapte over naar de Golden Earrings en werd zanger Fred de Wilde aangetrokken en als drummer Cor van der Beek. De allereerste single ‘Love is in the air’ werd een radiohit. Er werd ook een lp uitgebracht bij Polydor. Na de overstap naar Pink Elephant werd de tweede single ‘Lucy Brown is back in town’ een Top 20 hit. Omdat Fred De Wilde in 1968 zijn dienstplicht moest vervullen werd hij vervangen door de zangeres Mariska Veres. In deze samenstelling volgden vele hits in Nederland als ‘Send me a Postcard’ ,’ Long and lonesome road ‘ ‘ Venus ‘,’ Mighty Joe ‘ (nr. 1, 1969) en ‘Never marry a railroad man ‘ (nr. 1, 1970). Venus werd een wereldwijde hit en dit leidde tot vele internationale tournees tot in Japan, Amerika en Israël. In februari 1970 kwam Venus op de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijst en volgde een tournee van zes weken. Voor deze prestatie ontving de band in 1970 een zilveren penning van de gemeente Den Haag en werden de leden benoemd tot ereburger van de stad. Klaasje was daar erg trots op. Na een tournee in Japan in 1971 verliet hij de band en werd opgevolgd door Henk Smitskamp. Ook Leo van de Ketterij maakte enige tijd deel uit van de band. Het succes van Shocking Blue hield nog enige jaren aan.

Latere jaren
Klaasje koos voor zijn gezin en ging werken in het bedrijfsleven bij AKZO en later bij de IND. Tussen 1972 en 1974 formeerde hij nog de band Antilope waarmee hij drie singles uitbracht en optrad in Nederland en Duitsland.
Zijn eerste vrouw Monique overleed in 2010, ook zijn dochter Sandy moest hij verliezen in 2016. Zijn vrouw Dijana, zanger Frans Krassenburg, René en Willy Karels, Els de Wit en schrijver dezes hebben hem tot het laatst toe omgeven met toegewijde zorg en aandacht.

Reacties op zijn overlijden
Bekende Haagse popmuzikanten hebben vanochtend gereageerd op zijn overlijden. Robbie van Leeuwen noemt het verlies van Klaasje schokkend en beseft dat hij nu nog het enige overgebleven groepslid is van de band die het wereldwijde succes met Venus meemaakte. Evert Nieuwstede van Urban Heroes is eveneens geschokt en zegt: ‘Hij was voor mij een inspiratiebron, ik was zijn buurjongen aan de Escamplaan. Later met Urban Heroes kwamen we elkaar vaak tegen bij diverse festivals.’ Ook de eerste zanger van Shocking Blue: Fred de Wilde is ontdaan en roemt hem. Zanger Bert Heerink en zijn vrouw Irma waren eveneens goede bekenden van Klaasje en voerden soms lange gesprekken met hem. Zij zijn zeer ontdaan over zijn heengaan. Zangeres Hilde Marchal: ‘Hij was een lieve schat. Vroeger ook nog een hele mooie jongen. Het word er hier niet vrolijker op.’ Rudy Bennett, zanger van o.m. de Haagse Motions roemt zijn aandeel in Shocking Blue en kwam hem in latere jaren regelmatig tegen bij optredens. Barry Hay koestert hun vriendschap in de jaren zestig en noemt hem ‘De mooiste jongen van Den Haag ‘Jaap en Jacqueline Schut van Museum RockArt geven vanaf vandaag een respectvol eerbetoon aan deze basgrootheid. Popjournalist Martin Reitsma, zal woensdagmiddag vanaf 17.15 zijn herinneringen aan Klaasje delen met de luisteraars van omroep West.

Klaasje Van der Wal werd 69 jaar en zal in besloten kring worden gecremeerd.

9 reacties

  1. Johan Meijer

    Klaasje is niet meer snif, hij kon zo mooi vertellen. We zullen je missen. Gelukkig kunnen we nog altijd genieten van je mooie muziek. Dank voor het mooie artikel Martin & Elsje. 😢

  2. Frans Schmit

    Klaasje was een bekende verschijning in de Haagse muziekwereld. Je trof hem regelmatig aan bij optredens van sixties-bands op Kijkduin, tennispark Houtrust en de Uithof. Met een vaasje in zijn hand kon hij boeiend vertellen over Mariska en zijn gouden tijd met Shocking Blue. Ik kende Klaasje ook persoonlijk en had diverse lange telefoongesprekken met hem. Ik herinner me ook nog dat hij een keer vanuit Kijkduin met ons mee naar huis ging en bij ons bleef eten in de tuin. Het ging die avond uiteraard over Shocking Blue, zijn vrouw Monique en Mariska, de vrouwen die hij zo miste. Klaasje vertelde en iedereen luisterde. Sinds zijn bezoek hebben we in onze tuin ook een “Klaasje van der Wal-plateau”. Bedankt Klaasje voor de mooie muziek en je prachtige verhalen.

  3. René van Blijswijk

    Lieve Klaasje ik zal onze gesprekken op fb ontzettend gaan missen. Je was altijd vrolijk ondanks dat het leven voor jou de laatste jaren ook niet makkelijk was. Ik bedank Martin Rijtsma en Els en alle dierbare die hem tot het laats gesteund hebben. En Klaasje ik hoop dat je rust en vrede vind bij al je vrienden. Zoals jij altijd zei dikke hug vriend. Gr en tot ooit René van Blijswijk.

  4. Een mooi artikel over Klaasje Martin Reitsma. Je was, samen met Elsje, tot het einde een zorgzame vriend voor Klaasje.
    Klaasje, je was een van de Nederpop helden uit mijn jeugd RIP

  5. Cor v Eijk

    Heb ’n aatal optredens van Shocking Blue kunnen bijwonen met name in Dancing Verbeek in Stolwijk.

    Klaasje had altijd ’n luisterend hoor voor de fans en weet nog wel toen Mariska haar intrede deed ook het repertoire van de groep .veranderde.

    Dus bepaalde verzoekjes werden dan ook niet meer gespeeld.Klaasje excuseerde zich er dan ook altijd voor.

    Moge hij ruste in vrede.

  6. Joop Regoord

    Een verschrikkelijk aardige kerel, kon uren vertellen ( ja, ja uiteraard vaak over Shocking Blue) maar ook over tal van andere zaken. Altijd vriendelijk, nooit een lelijk woord. Ik kende Klaas pas een jaar of 7, maar soms belden we s’avonds en zo’n gesprek duurde dan uren, hij bleef vertellen. Prachtige verhalen. Mooie herinneringen aan de middagen op Kijkduin en bij Houtrust. Klaas, fijn dat ik je heb leren kennen, rust zacht vriend!!!!

  7. Dona Köhler

    Lieve Klaasje, je was een goede vriend uit mijn jeugd.
    Sinds een jaar of 8 hadden we weer regelmatig contact, maar dit nieuws komt wel erg onverwacht.
    Jammer dat we nooit afscheid konden nemen, maar fijn dat op het laatst je geliefden bij je had.
    Rust in vrede.

  8. René Driesen

    Heb hem vorig jaar even gesproken bij Engels in Den Haag. Aardige vent zonder kapsones. We hadden het toen al over zijn gezondheid en dat hij door zijn aandoening aan zijn handen niet meer kon spelen. Volgens mij vond hij het vervelend om toe te kijken hoe andere muzikanten nog wel konden spelen. Nog even met hem op de fpto gegaan. Het was leuk om zijn verhalen op Facebook te lezen. Het wordt steeds meer tijd om zoveel mogelijk verhalen van Nederpopmuzikanten van het eerste uur vast te leggen. Zij schreven muziekgeschiedenis. Had nog wel meer met hem over muziek en zijn belevenissen willen praten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.